Terug naar nieuwsoverzicht| Pharos is een onderzoek begonnen naar de
psychische gevolgen van meisjesbesnijdenis. De
start was op 1 januari en het onderzoek onder
leiding van Erick Vloeberghs zal zeker een jaar
duren. Over de medische of lichamelijke aspecten en kwalen naar aanleiding van een besnijdenis is al veel geschreven. In die onderzoeken staat vaak dat kennis over de psychische kant ervan sterk gemist wordt. Daarbij wordt dan vermeld dat het achterhalen van die gegevens geen sinecure is. De doelgroep praat al sowieso niet gemakkelijk over psychische, sociale of relationele klachten met vreemden en is onbekend met en afkerig van onderzoek. Soms hangt er een taboesfeer op het praten over meisjesbesnijdenis - of gaat het om zwijgen om te overleven, als copingmechanisme? Daarnaast spelen bij onderzoek onder deze vrouwen in een Westers land veel andere factoren mee, zoals het effect van migratie, en het feit dat in de meeste van die landen stringent beleid gevoerd wordt wat meisjesbesnijdenis betreft. | Soedan en Somalië. Naast de vraag of er klachten zijn van psychische, sociale of relationele aard, en zo ja welke, willen we nagaan welke factoren medebepalend zijn (geweest). Ten derde willen we inzicht in de eventuele copingstijlen die vrouwen ontwikkeld hebben. De gegevens die het onderzoek oplevert worden waar mogelijk gebruikt om instrumenten te ontwikkelen voor preventiewerkers en hulpverleners in de ggz. Pharos doet aan praktijkgericht onderzoek. De betrokkenheid van vrouwen uit bovengenoemde risicolanden houdt niet op bij het beantwoorden van vragen alleen. Zij zijn uiteindelijk diegenen die het onderzoek uitvoeren. Middels focusgroepsdiscussies en de inzet van uit die landen afkomstige interviewers willen we de betrokkenheid van de gemeenschappen vergroten. De vrouwen die het onderzoek uitvoeren zullen vooraf getraind worden in onder meer het gebruik van vragenlijsten en het registreren van data. In totaal willen we 70 vrouwen benaderen (respondenten). Het onderzoek is mede mogelijk gemaakt door financiering van Stichting Achmea Slachtoffer en Samenleving (sass) en het Fonds Slachtofferhulp, en duurt tot juni 2009. |