Door emigratie heeft Europa kennis gemaakt met vrouwelijke genitale verminking. Van oorsprong komt het niet voor bij Europese bevolkingsgroepen. Gedurende de afgelopen twee decennia zijn er in veel Europese landen projecten ontwikkeld en uitgevoerd ter bestrijding van meisjesbesnijdenis. | In Frankrijk, waar geen specifieke wetgeving bestaat, zijn in ongeveer 25 rechtszaken uitvoerders van besnijdenissen en/of ouders van meisjes die besneden waren, veroordeeld. (Zie werkbezoek Frankrijk staatssecretaris Bussemaker). In het overzicht (zie Samenvatting beleid/wetgeving vgv per Europees land) is te vinden welke verschillen er zijn. Een analyse van Europese wetgeving inzake meisjes-besnijdenis (Leye & Deblonde 2004) laat zien dat een aanscherping van de wet op zich geen positief effect heeft op het voorkomen van dit gebruik. Besnijdenis blijft in de illegaliteit of in het herkomstland plaatsvinden en er zijn slechts weinig aangiften bekend. De huidige Europese projecten combineren sociaal-cultureel onderzoek en groepsspecifieke voorlichting met goede zorg aan besneden vrouwen en dat lijkt een goede benadering. Door gerichte voorlichting in Europa en in landen van herkomst wordt langzaam maar zeker een verandering bereikt in deze traditie. Het belangrijkst blijft >> |