Beleid en wetgeving in Afrika

In verschillende Afrikaanse landen is vrouwelijke genitale verminking verboden (zie Feiten en Cijfers/Afrika). In sommige van deze landen is er een specifieke wetgeving, waarin het verwijderen of verminken van de vrouwelijke genitalia benoemd wordt. In andere landen is het verbod geregeld door middel van bepaalde artikelen van de algemene wetgeving vallen, zoals in Nederland, of onder wetten ter bescherming van het kind. Landen die geen wetgeving kennen, zoals bijvoorbeeld Gambia en Somalië, hebben wel het Maputo Protocol* ondertekend.
Wetgeving is geen garantie voor bescherming van de meisjes. Er zijn geen officiële gegevens beschikbaar over de hoeveelheid veroordelingen in Afrikaanse landen, maar er zijn ook geen rapportages bekend over een actief opsporingsbeleid.

Er zijn risico’s verbonden aan wetgeving en actief handhavingsbeleid. Als genitale verminking gecriminaliseerd wordt, is de kans groot dat het illegaal uitgevoerd wordt. Hiermee is controle en overzicht niet

mogelijk.
In bijvoorbeeld Kenia en Soedan worden wetgevende initiatieven langdurig ondermijnd, omdat ze in verband worden gebracht met eerdere tussenkomst van het vroegere koloniale gezag. Zo hebben in Soedan pogingen om de wetgeving na te leven geleid tot een enorm protest van de bevolking. In Kenia is het verboden om meisjes te besnijden, maar het komt nog veelvuldig voor (prevalentie van 32,2 %). Uit angst om bepaalde groeperingen van zich te vervreemden, uit populisme, of ter voorkoming van spanningen tussen wel en niet praktiserende gemeenschappen in een bepaald gebied, wordt ook afgezien van vervolging.
De naleving van wetgeving kent geen prioriteit als een land te maken heeft met bijvoorbeeld droogte, een epidemie of een (burger)oorlog.
Voor zover bekend is er in de Afrikaanse landen waar vrouwelijke genitale verminking plaats vindt, geen wet waarbij geldt dat indien de overtreding in    >>
Print
Sluit venster